Sjálfsviðurkenningar

Sjálfsviðurkenningar eru sálfræðilegt hugtak sem lýsir aðferðum þar sem einstaklingar staðfæra eða viðurkenna eigin verðmæti, getu eða gildi til að viðhalda eða stuðla að jákvæðri sjálfsmynd. Í íslenskri orðabókfræði og sálfræði er oft talað um self-affirmation eða self-affirmations. Kenningar um sjálfsviðurkenningar byggjast á því að viðurkenning á grunnverðmætum geti dregið úr neikvæðum varnarviðbrögðum gagnvart ógnum á sjálfsmyndina og hjálpað einstaklingum að standast þrýsting, sér í lagi þegar þeir hitta missi, áskoranir eða þrálendar gagnrýni.

Notkun sjálfsviðurkenninga fer fram í ýmsum samhengi. Í daglegu lífi endurspeglar hún sig í jákvæðum staðhæfingum um eigin getu og verðmæti, í ritun dagbókar eða í endurtekningu staðhæfinga sem styrkja sjálfsálit. Í klínískri eða námslegri vinnu er hún notuð sem viðbót við aðferðir sem miða að aukinni seiglu, minni varnarviðbrögðum eða bættri framleiðni og líðan eftir áfall eða námsvandræði.

Árangur og takmarkanir: Rannsóknir sýna að sjálfsviðurkenningar geta bætt líðan og hjálpað fólki að takast á við þrýsting og áreiti í stuttu líkani, aukið óhöndluð viðhorf gagnvart vandamálum og stuðlað að betri árangri í sumum aðstæðum. Hins vegar eru áhrifin breytileg eftir einstaklingum, menningu og aðstæðum, og þær geta ekki komið í stað ytri aðstoðar eða langvarandi úrbóta.