Samningaréttur

Samningaréttur er hluti af einkarétti sem fjallar um skuldbindingar sem stafa af samningum milli aðila, svo sem einstaklinga og fyrirtækja. Hann nær yfir gerð samninga, gildissvið þeirra, túlkun, framkvæmd og réttaráhrif brota á samningum.

Gerð samnings: Til að samningur teljist gildur þarf oft tvö skref: boð frá einum aðila og samþykki hins. Aðilar þurfa almennt hæfi til að gera samninga og samningurinn þarf að vera löglegur og í samrámi við lög. Í sumum tilvikum krefst samningurinn skriflegs forms, en almennt gildir frjáls samningsgerð.

Túlkun og framkvæmd: Túlkun samninga byggist almennt á raunverulegum vilja aðila og orðum samningsins, en stundum er litið til aðstæðna og venju. Samningurinn er efndur samkvæmt því sem hann segir og þeim fyrirvörum sem samningurinn sjálfur setur.

Brotið getur leitt til úrræða eins og skaðabóta, sérstökra fullnustu (sértæk framkvæmd) eða uppsagnar samnings. Dómstólar eða samningsaðilar geta einnig samið um að breyta eða ógilda samning.

Það eru einnig reglur sem verja neytendum og öðrum veikum aðilum og tryggja sanngirni í samningum. Samningaréttur er þannig grundvallarstoð í íslensku réttarkerfi.