Rannsóknarættfræðiprófanir

Rannsóknarættfræðiprófanir eru aðferðafræði sem sameinar erfðafræði og ættfræði til að styðja rannsóknir með því að nota DNA-gögn til að rekja ættir, finna ættingja og byggja ættartré sem hjálpar til við að bera kennsl á einstaklinga eða tengsl milli þeirra.

Ferlið hefst oft með DNA-prófi og rannsókn, yfirleitt með SNP-prófun eða öðrum gerðum genómgreiningar. Næst ber saman við gagnagrunn sem inniheldur arfgenga skyldleika, og með tímanum er unnið að því að smíða ættartré og rekja uppruna eða tengja óþekkta einstaklinga við skyldmenni. Aðferðir byggjast á líkindafræði og ættfræði.

Notkun felur í sér sakamálarannsóknir, þar sem erfðagögn geta leitt til kennslu á sakamáli eða tengsla sem hjálpa rannsókninni. Einnig er hún notuð í leit að saknandi eða glataðri ættingja. Mikilvægt er að lög og reglur um persónuvernd séu virt.

Siðfræðilegar og lagalegar áskoranir eru verulegar: persónuvernd, samþykki, réttindi annarra og ábyrgð gagnasöfnunar. Gagnasöfn, aðgangur og notkun gagna geta haft raunveruleg áhrif á traust og persónuupplýsingar. Reguleikinn um persónuupplýsingar og gagnaöryggi er mismunandi eftir landi og umdæmi.

Takmarkanir eru einnig marktækar: niðurstöður eru oft ófullkomnar eða óljósar, og tengingar byggðar á mögulegum skyldleika geta leitt til rangra niðurstaðna. Þess vegna krefst framkvæmdin vandaðs faglegs mats og viðeigandi samþykkis.