Rafmagnsleiðarar

Rafmagnsleiðarar, einnig þekktir sem leiðarar, eru efni sem hleypa rafmagnslosun auðveldlega í gegnum sig. Þetta stafar af því að þau hafa laus tengd rafeindir sem geta hreyfst frjálslega innan efnisins. Þegar spenna er borin á leiðara flæðir rafeindirnar í ákveðna átt og skapar rafstraum.

Málmar eru algengustu og bestu rafmagnsleiðararnir. Kopar, silfur, gull og ál eru dæmi um málma sem eru mikið notaðir í raflagnafjármálum vegna góðrar leiðni þeirra og tiltölulega lágs kostnaðar. Leiðni málmsins er oft mæld með viðnámi, þar sem lægra viðnám þýðir betri leiðni.

Í viðbót við málma eru sumir aðrir efni einnig taldir leiðarar, þó ekki jafn góðir. Rafskaut, eins og grafít, eru leiðandi. Sumir málmblöndur, sem eru blöndur af málmum, eru einnig hannaðar til að hafa sérstakar leiðandi eiginleika.

Rafmagnsleiðarar eru ómissandi í fjölmörgum forritum. Þau eru notuð í raflögn í húsum og byggingum, í rafeindabúnaði, í rafmagnstækjum, í flutningslínum fyrir rafstraum og í hringrásarborðum. Val á leiðara fer eftir kröfum eins og leiðni, kostnaði, sveigjanleika, tæringarþoli og hitastigi.