Landfarartæki

Landfarartæki eru ökutæki sem eru hönnuð til að flytja fólk eða vörur eftir landi. Hugtakið nær yfir breitt úrval farartækja, allt frá hjólreiðum og mótorhjólum til bíla, vörubíla, strætisvagna og járnbrautarfarartækja eins og lestir og sporvagna. Þau geta verið knúin af bensíni, dísel, rafmagni eða samspili orkugjafa. Landfarartæki eru mikilvægar stoðir í samgöngum, flutningum og hagkerfi og hafa áhrif á daglegt líf.

Helstu flokkar landfarartækja eru:

- Vegfarartæki: hjól, mótorhjól, bílar, vörubílar og strætisvagnar.

- Járnbrautarfarartæki: lestir og sporvagnar.

- Sérhæfð farartæki: landbúnaðarfærur (t.d. traktorar), iðnaðarvélar og hafnar- og flutningstæki.

Orka og tækni:

Ræsing landfarartækja fer eftir orkugjöfum eins og bensíni/dísel, rafmagni eða hybrideknil. Rafknúnir flokkar eru að verða algengari í borgarsamfélögum. Sjálfknúnir eiginleikar og gagnvirkni við borgar- og samgöngukerfi eru að vaxa, sem hefur áhrif á skipulag, öryggi og afkomu.

Reglur og öryggi:

Reglur um öryggi, mengun og notkun landfarartækja eru ákvörðuð af íslenskum og alþjóðlegum stofnunum. Vottun, prófunir, flokkun og ending hafa áhrif á notkun og langtíma áhrif tækjanna.