þróunarkenningunni

Þróunarkenningin er vísindaleg kenning sem útskýrir hvernig líf á jörðinni hefur breyst og fjölbreytnast yfir milljónir ára. Hún byggir á þeirri hugmynd að lifandi verur erfa eiginleika frá foreldrum sínum og að litlar breytingar, eða stökkbreytingar, geti orðið í erfðaefninu. Þessar breytingar eru síðan prófaðar í gegnum náttúruval, þar sem þær lífverur sem eru betur aðlagaðar umhverfi sínu lifa af og fjölga sér frekar. Þetta leiðir til þess að algengari eiginleikar verða hjá stofninum með tímanum.

Helstu hugmyndir þróunarkenningarinnar voru fyrst settar fram af Charles Darwin á 19. öld, sérstaklega í riti hans "Um uppruna tegundanna". Hann benti á að lífverur sýna mikla fjölbreytni og að þessi fjölbreytni hefur líklega þróast smám saman frá sameiginlegum forfeðrum. Samtímis kom fram svipaðar hugmyndir hjá Alfred Russel Wallace.

Í dag er þróunarkenningin grundvallarþáttur í líffræði og hefur verið studd af fjölmörgum vísbendingum frá sviðum eins og steingervingafræði, erfðafræði, sameindalíffræði og samanburðarlíffræði. Hún útskýrir allt frá uppruna mannsins til þess hvers vegna sjúkdómsvaldar geta orðið ónæmir fyrir lyfjum. Þróun er stöðugt ferli sem hefur áhrif á allar lífverur á jörðinni.