tölvuhugbúnaðurinn

Tölvuhugbúnaðurinn er safn forrita og gagna sem gera tölvu kleift að framkvæma verkefni. Hann stýrir vélbúnaði tölvunnar og veitir notendum færi til að nýta hana. Tölvuhugbúnaðurinn skiptir oft í kerfi-hugbúnaður (stýrikerfi, verkfæri og dreifikerfi) og forritahugbúnaður sem býður upp á sértæk verkefni.

Kerfi-hugbnaði stýrir grunnvirkni tölvunnar, til dæmis stýrikerfi sem skipuleggur aðgang að minni og tækjum, og verkfærakerfi sem stuðla að rekstri kerfisins. Forritahugbúnaðurinn samanstendur af forritum sem framkvæma skilgreind verkefni og veita notendum viðmót, eins og ritvinnslu, gagnavinnslu, vefskoðun, mynd- og hljóðvinnslu eða leiki. Innbyggður hugbúnaður í raftækjum er oft sérsniðinn fyrir ákveðin verkefni.

Vöxtur tölvuhugbúnaðar byggist á forritunarmálum, þróunarumhverfum, samþættingu við vélbúnað og geymslu. Ferlið felur í sér kröfugerð, hönnun, forritun, prófun, dreifingu og viðhald. Öryggi og samhæfni hafa aukist með stöðugum uppfærslum og viðhaldsaðgerðum.

Áhrif tölvuhugbúnaðarins eru víð. Hann ákvarðar hvaða þjónustur eru tiltækar, hvernig gögn eru unnin og hvernig notendur hafa samskipti við tölvuna. Markaðurinn fyrir hugbúnað gengur bæði út frá lokuðum leyfum og opinni hugsun, með lausnum sem hægt er að aðlaga og dreifa.

Dæmi um tölvuhugbúnað eru stýrikerfi eins og Windows, macOS og Linux; forritasett eins og LibreOffice og Microsoft 365; vafrarnir og mynd- og hljóðvinnsluforrit; og innbyggður hugbúnaður í snjalltæki.