tilvísunarsniðs

Tilvísunarsnið er kerfi fyrir að vitna í heimildir og setja upp uppbyggingu heimildalista í fræðiverkum. Það veitir reglur um hvernig in-text tilvísanir eiga að vera og hvernig fullir bók- eða raftengdir heimildarlistar skulu líta út. Helsti tilgangur sniðsins er að eiga saman rettindi höfunda, stuðla að trausti í ritið og gera lesendum kleift að finna upprunalegar heimildir.

Helstu tilvísunarsnið sem notuð eru víða eru APA-stíll, MLA-stíll, Chicago-stíll, Vancouver-stíll og IEEE-stíll. Harvard-stíll er einnig algengur í mörgum háskólum. Hver stíll hefur sín sérstök reglur um uppbyggingu in-text tilvísana og fyrirkomulag heimildalista, aukatriði eins og hvaða upplýsingar skilir hafa, hvernig höfundar eru vistir, titill, útgefandi, útgáfuár, staðsetning og aðgengis- eða DOI-slóð.

Algeng einkenni tilvísunarsnaða eru in-text tilvísanir sem geta verið að nafni og ári (t.d. Jónsson, 2021) eða í númerakerfi, ásamt fullum heimildarlista sem inniheldur upplýsingar eins og höfunda, titil, útgefanda eða vefslóð, útgáfuár og viðeigandi auðkenni (DOI/URL). Sniðin stuðla að samræmi og auðveldri staðfestingu heimilda.

Notkun tilvísunarsnaða er einnig háð stofnanahagfræði; mörg svið hafa valin snið, og tól eins og Zotero, EndNote og Mendeley hjálpa til við að safna, geyma og samræma tilvísanir eftir valdu sniði.