tímaorðum

Tímaorð (eða tímaorð) eru hluti af atviksorðum í íslensku og notuð til að segja til um tíma atburða. Þau svara spurningunni hvenær og geta átt við hvenær eitthvað gerist, sem og lengd eða ákveðið tímaramma. Tímaorð geta haft mismunandi merkingar sem hjálpa til við að setja atburð í samhengi tímans.

Tímaorð geta verið stök orð eða orðasambönd. Dæmi um stök orð eru núna, nú, í dag, í gær og í fyrradag. Ordasamböndin innihalda fornafni eða fors keypti prepositional verkfærin, eins og á morgun, í morgun, í dag eða í fyrramálið. Slík orðasambönd geta vísað til sérstaks stundar (t.d. á morgun = morgunn), eða til tíðni og fyrri tíma (t.d. í gær, í fyrradag).

Samsetning og notkun: Tímaorð eru algeng í miðju setningar eða fremst til að leggja áherslu. Algengast er að þau standa rétt fyrir sögn eða í upphafi setningar, til dæmis: Ég fer á morgun. Á morgun fer ég. Sum tíma geta þau fylgt hjálparsögn eða hafa áhrif á tíðnóma morfem í setningu.

Mikilvægi: Tímaorð eru nánast grundvallaratriði í tíðaskilningi og frásögn, þar sem þau hjálpa til við að afloka atburðaröð, beina athygli að tilteknum tímapunkti og varpa ljósi á tímaútkomu sögunnar eða athafnar. Foreldri, samsetningar og staðsetningar þeirra í setningu gera þau að mikilvægum þætti í íslenskri málfræði.