stagflasyonla

Stagflasyon, aynı dönemde yüksek enflasyon ve durgun ekonomik büyüme ya da yüksek işsizlikle karakterize edilen bir ekonomik durumdur. Geleneksel ekonomik teorilere göre enflasyonu düşürmeye çalışırken büyümeyi zorlamamak gerekir; stagflasyon bu iki hedefin çatıştığını gösterir.

Genelde enflasyon yükselirken üretim maliyetleri, arz şokları (örneğin petrol fiyatlarındaki artış) veya talep baskıları üretimi zayıflatır ve büyümeyi yavaşlatır. Böyle durumlarda beklentilerin bozulması da enflasyonu sürdürebilir hale getirir. Stagflasyon, para politikası ve maliye politikası arasındaki rekabeti artırabilir.

Etkileri arasında işsizliğin artması, reel gelir kaybı, yatırım ve üretimde azalma ile ekonomik belirsizliğin yükselmesi sayılabilir. Bu durum, toplumun yaşam standartlarını olumsuz etkiler ve siyasi güvenliği de etkileyebilir.

Politika yanıtları genelde karmaşık olur. Geleneksel talep sıkılaştırıcı politikalar enflasyonu düşürürken büyümeyi zayıflatabilir; bu yüzden yapısal politikalar, arzı artırmaya yönelik tedbirler, enerji verimliliği ve güvenilir parasal politika ile toplumsal korumalar birlikte düşünülür.

Tarihsel olarak stagflasyon terimi 1970’ler petrol şoku ile popülerlik kazandı. Birçok gelişmiş ülke bu dönemde enflasyonla mücadele ederken büyümenin durduğunu gördü; 1980’ler boyunca sıkı para politikaları enflasyonu düşürürken büyümeyi toparladı.