netkerfisarkitektúrsins

Netkerfisarkitektúr vísar til skipulags heildstæðrar netuppbyggingar. Það felur í sér ákvarðanir varðandi vélbúnað, hugbúnað, samskiptareglur og þjónustur sem mynda netið. Hönnun netkerfisarkitektúrsins miðar að því að uppfylla ákveðnar kröfur eins og áreiðanleika, frammistöðu, öryggi og hagkvæmni. Mismunandi gerðir netkerfisarkitektúrs eru til, hver með sína eigin kosti og galla.

Meðal algengra nálgana eru miðlæg og dreifð arkitektúr. Í miðlægri uppbyggingu eru auðlindir og stjórnun oft samankomnar á einum stað, sem getur einfaldað stjórnun en einnig skapað einn bilunarpunkt. Dreifð arkitektúr dreifir ábyrgð og auðlindum yfir marga staðsetningar, sem eykur seiglu en getur flækt stjórnun.

Tölvuþjónn-viðskiptavinur arkitektúr er algengt mynstur þar sem þjónar veita auðlindir eða þjónustu fyrir viðskiptavini sem biðja um þau. Annar mikilvægur þáttur í netkerfisarkitektúr er val á samskiptareglum, sem eru sett af reglum sem stjórna því hvernig gögn eru send og móttekin á netinu. TCP/IP stackinn er dæmigert dæmi um slíkt safn samskiptareglna sem styður internetið.

Íhuga þarf einnig netþjónustur eins og DNS (Domain Name System) til að þýða mannanöfn yfir í IP-tölur og DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) til að úthluta IP-tölum sjálfkrafa. Netkerfisarkitektúr felur einnig í sér skipulagningu á líkamlegum og rökréttum tengingum, svo sem kaðla, þráðlausa tengingu og stafrófsskipulag. Val á réttri netkerfisarkitektúr er grundvallaratriði til að tryggja skilvirka og áreiðanlega notkun netkerfa.