mençurisë

Mençuri është një cilësi njerëzore që përshkruan aftësinë për të gjykuar me maturi dhe për të marrë vendime të drejta në situata të ndryshme. Ajo përfshin një kombinim dijes, përvoje dhe vlerash morale dhe etike, dhe merr parasysh rreziqet, përfitimet dhe interesat e komunitetit.

Në kuptimin praktik, mençuria shfaq aftësinë për të zgjidhur probleme me një qasje të matur dhe të ndershme, për të parashikuar pasojat e veprimeve dhe për të udhëhequr të tjerët në mënyrë të përgjegjshme. Ka dimensione të ndryshme: mençuri intelektuale (dija dhe arsyeja), mençuri praktike (aftësia për të vepruar me efekt në jetën e përditshme) dhe mençuri etike (vlerat morale që drejtojnë gjykimet).

Në traditën shqiptare, mençuria shquhet si virtyt i udhëheqjes dhe i maturisë; ajo përmendet në poezi, prozë dhe mendimin publik si aftësi që udhëheq me dinjitet dhe kujdes ndaj të tjerëve. Përdoret për të përshkruar këshilla të politikave, si dhe udhëzimet për kujdesin ndaj familjes dhe komunitetit.

Zhvillimi i mençurisë varet nga edukimi, përvoja e jetës, reflektimi dhe këshillimi me të tjerët. Ajo kultivohet me të qenit kurioz, me kërkimin e të vërtetës, dhe me pranimin e gabimeve personale si pjesë e procesit të mësimit.