leiðbeiningaratviksorð

Leiðbeiningaratviksorð er íslenskur flokkur atviksorða sem notaður er til að gefa leiðbeiningar og leiðsögn í texta, sérstaklega í röðverkum og aðgerðarleiðbeiningum. Þeir hjálpa lesanda að fylgja svartri skipulagningu verkefnis, segja til um röð aðgerða og hvernig þær eiga sér stað. Þessi atviksorð eru oft sjáanlegir í kennslugögnum, handbókum, uppskriftabókmenntum og öðrum leiðbeiningartextum þar sem skýring og aðferðir eru mikilvægar.

Notkun og hlutverk

Leiðbeiningaratviksorða einkennir hlutverk í að stýra framvindu textans: þau merkja röð atferða eða aðgerða (t.d. hvaða skref eigi að fylgja först, síðan, næst, og að lokum), þau geta lýst aðferðum (hvernig skuli framkvæma eitthvað) og þau stuðla að samhengis og læsileika í leiðbeiningatextum. Þau geta komið í upphafi setningar eða innan þeirra til að markverja einstök skref eða kafla.

Dæmi og notkun

Algeng atviksorð sem gegna leiðbeiningahlutverki eru fyrst, síðan, næst og að lokum. Dæmi: „Fyrst skaltu skera kartöflurnar. Síðan seturu þær í pottinn. Að lokum sver þú sósuna yfir.“ Slík orð eru oft notuð samhliða forsetningar eða upphafssmellum sem flétta textann saman í reitlausn leiðbeininga.

Tengsl og flokkun

Leiðbeiningaratviksorð eru talin til undirflokks atviksorða og tengjast notkun í fræðilegri málfræði og tungumálanám. Þau eru sérstök fyrir vikið að þau leggjast einkum þrátt fyrir uppbyggingu og röð í texta frekar en almenna tímahreyfingu eða staðsetningu.