lausnamiðlunar

Lausnamiðlun er aðferð til að leysa ágreining með þátttöku hlutlauss miðlara sem leiðbeinir samræðum milli aðila. Miðlunin leitast við samkomulag sem báðir aðilar geta sætt sig við, oft án aðkomu dómstóla. Miðlari er hlutlaus og heldur þagnarskyldu, hann stýrir ferlinu og veitir aðilum tæki til að tjá sjónarmið og kanna lausnir.

Aðilar: Deiluaðilar sækja lausnamiðlun oft sjálfir. Hún getur átt við milli einstaklinga, fyrirtækja, stofnana eða opinberra aðila. Miðlari er oft skipaður af aðilum sjálfum eða af stofnun sem sér um lausnarmál; hann leiðbeinir, kallar á fundi og heldur utan um skráningar og samræður.

Ferli: Ferlið hefst oft með upphafsfundi þar sem málið er kynnt og reglur ferlisins samin. Síðan fara fram einkaviðtölur (caucuses) og sameiginlegir fundir til að kortleggja helstu kröfur og mögulegar lausnir. Lokin felst í gerð skriflegs samkomulags sem getur verið bindandi ef aðilar samþykkja.

Kostir: Algengir kostir eru minni kostnaður, styttri málarus, meiri stjórn aðila á útkomu, trúnaður og varðveisla sambanda, sem getur reynst gagnlegt í viðskiptasamböndum eða fjölskyldumálum.

Takmarkanir og lögfræði: Lausnamiðlun hentar ekki alltaf; ef þörf er á óháðri dómsniðurstöðu eða þegar misræmi er mikið, eða nauðsynlegt er að beita lagalegum úrræðum fyrir dómi, getur hún verið ófullnægjandi. Reglur um gildi og bindandi samkomulög eru háðar viðkomandi lagakerfi.