kloritit

Kloritit, klorit grubuna ait hidro silikat minerallerinin ortak adıdır. Genelde yeşil tonlarında olan bu mineraller, parıltılı veya yağlı bir görünüşe sahip olabilir ve metamorfik ile hidrotermal ortamlarda sıkça bulunur. Fiziksel olarak yaygın bir tabakalı (phyllosilicate) yapı gösterir ve çoğu klorit ailesi üyesinde magnezyum ve/veya demir ile alüminyumun karışımı baskındır.

Kimyasal ve yapısal özellikler için temel olarak tabakalı bir silikat yapıya sahiptir. İçerdiği iki tabaka arasındaki hidroksit (OH) grupları ve değişken kompozisyon, klorititin grup mineralleri içinde geniş bir varyasyon yelpazesi oluşturur. Genelde si (tetrahedral) tabakası ve octahedral tabakası ile birlikte brucit benzeri bir ikili tabaka düzenine sahiptir; bu yapı, klorititlere plastiklik ve kolay kırılma özelliği verir.

Oluşum ve dağılım açısından klorititler, düşük ila orta derecede metamorfizma görmüş kayaçlarda ve hidrotermal değişim bölgelerinde sıklıkla ortaya çıkar. Olivin ve pyroxen gibi minerallerin alterasyonu sonucunda oluşabilirler; bu durum, başlıca şist, mikroşist ve yavaş değişen metamorfik kayaçlarda belirginleşir. Ayrıca bazı durumlarda demir bakımından zengin varyantlar, hidrotermal damarlar içinde birikmiş halde bulunabilir.

Klinik özellikleri arasında renk yeşil tonlarda olmak, çoğunlukla cami görünümlü veya inci-matı lüster göstermek, Mohs sertliğinin yaklaşık 2–3 olması ve basel kırığının belirgin olması sayılabilir. Klorit grubunun önemli üyeleri arasında klinohlor (clinochlore), chamosit ve ripidolit bulunur.

Ekonomik olarak klorititler çoğunlukla önemli bir cevher olarak değerlendirilmez; daha çok jeolojik kayıtlar ve metamorfik süreçlerin göstergesi olarak kullanılır. Adını Yunanca “chloros” yeşil kelimesinden alan bu mineraller, doğada geniş bir renk ve doku çeşitliliği sunar.