harðdiskas

Harðdiskur, einnig þekktur sem harður diskur eða innri geymsla, er rafsegulgeymslutæki sem notar snúna diska til að geyma og sækja stafræn gögn. Það er lykilhluti nútíma tölvu, sem gerir kleift að geyma stýrikerfi, forrit og notendaskrár.

Harðdiskur samanstendur af einni eða fleiri stífum, húðuðum diskum sem snúast á miklum hraða. Yfirborð diskanna er húðað með segulmagnað efni sem hægt er að breyta til að tákna bita af upplýsingum. Les/skrifahausar hreyfast yfir yfirborð snúningsdiskanna og breyta segulsviðinu til að geyma eða lesa gögn.

Tveir helstu eiginleikar harðdiska eru geymslurými, mælt í gígabæt (GB) eða terabæt (TB), og aðgangshraði, sem lýsir því hversu fljótt gögnum er hægt að ná í. Eldri gerðir af hörðum diskum notuðu vélræna snúninga, en nýrri solid-state drif (SSD) nota flísbundna geymslu, sem býður upp á mun meiri hraða og endingu.

Harðdiskar eru ómissandi fyrir geymslu, því þeir geta varðveitt gögn þótt slökkt sé á tölvunni. Upplýsingar eru skipulagðar í skrár og möppur sem gera notendum og stýrikerfinu kleift að finna og stjórna gögnum á skilvirkan hátt. Gengið er frá tengingu við móðurborð tölvunnar með SATA eða NVMe tengi.