gagnagrunnakerfum

Gagnagrunnakerfi (GSK) eru kerfi sem safna, geyma, skipuleggja og veita aðgengi að gagnasöfnum fyrir forrit og notendur. Þau tryggja öryggi, samræmi og aðgengi gagna og bjóða upp á verkfæri til að spyrja gögnin, breyta þeim og framkvæma útreikninga á þeim. GSK getur unnið með mismunandi gagnalíkön, allt frá hefðbundnum töflu- eða raunverundum gagnagrunns til NoSQL lausna sem veita aukinn sveigjanleika og dreifðan skalanleika.

Megingerðir gagnagrunnakerfa eru relational (RDBMS) og NoSQL. Relational kerfi geyma gögn í töflum og nota SQL fyrir samskipti. Þau styðja ACID-eiginleikana (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability) sem tryggja traust samræmi og endurheimt gagna. NoSQL kerfi skiptast í skjalagrunnar (document stores), lykill-gildi kerfi (key-value stores), dálkafjalla-kerfi (column-family stores) og grafkerfi (graph databases). Þau leggja meiri áherslu á sveigjanleika, dreifðan skalanleika og oft á BASE-tíðni, sem gefur hömlulausan meðhöndlun stórra gagnamagns.

Arkitektúr og notkun: Gagnagrunnakerfi eru oft dreifð eða stýrð sem þjónusta. They nota endurtekið afritun (replication) og skarðlag (sharding) til að mæta aukinni þörf. Gagnavinnsla getur verið í rauntíma eða fyrir útreikning og gagnasöfnun fyrir mörg kerfi. Í dag eru mörg GSK rekin sem skýjaþjónusta eða sem sjálfstæður gagnagrunnur fyrir mörg verkefni, með öryggi, afritun og endurheimt sem hluta af þjónustunni.

Saga: hugmyndin um gagnagrunnskerfi var þróuð fram á 1970-árunum með gagnagrunnstækni Codds (E. F. Codd) og lagði grunn að relativel model. Síðar komu NoSQL-kerfi til sögunnar vegna þarfa um sveigjanleika og dreifða vinnslu, og nýrri lausnir reyndu að sameina atriði ACID og skalanleika.