Hreyfingarfræði

Hreyfingarfræði, einnig þekkt sem hreyfifræði eða kinetísk greining, er grein innan eðlisfræði sem fjallar um hreyfingu hluta. Hún rannsakar tengsl milli massa, hraða, tíma og afls án þess að taka tillit til orsakir hreyfingarinnar. Helstu hugtök í hreyfingarfræði eru staða, vegalengd, hröðun, hraði og tími. Þessi grein leggur grunninn að skilningi á hreyfingu og er mikilvægur þáttur í klassískri aflfræði.

Hreyfingarfræði notar stærðfræðilega líkön til að lýsa hreyfingu. Til dæmis eru notuð jafnvægisjöfn og vektorgreining til að útskýra feril hlutar í tveimur eða þremur víddum. Fjallað er um mismunandi tegundir hreyfingar, svo sem línulega hreyfingu, sveiflu og hringhreyfingu. Hreyfingarfræði hjálpar til við að spá fyrir um framtíðarstöðu og hraða hluta ef upphafsástand hans er þekkt.

Þó hreyfingarfræði einblíni á lýsingu hreyfingar, þá tengist hún nátengt aflfræði sem rannsakar áhrif afls á hreyfingu. Hugtök eins og massamagn, tregða og skriðþungi eru grundvallaratriði í bæði hreyfingarfræði og aflfræði. Hreyfingarfræði er beitt víða, allt frá verkfræði og smíði til íþróttafræða og líffræði, þar sem hún veitir innsýn í hvernig hlutir hreyfast og hvernig hægt er að hafa áhrif á þá hreyfingu.