hendurnar

Hendur eru flókin líkamshluti sem gera okkur kleift að grípa, snúa og meðhöndla hluti. Þær samanstafa af úlnlið, lófa og fingrum og innihalda margvíslegan vöðva, taugakerfi og æðar sem vinna saman til nákvæmra hreyfinga og skynjunar.

Beinhluti hendarinnar skiptist í þrjú kerfi: 8 úlnliðsbein sem mynda úlnliðið, 5 metacarpalbein í lófanum og 14 fingurbein (phalanges). Þumallinn hefur tvær phalanges, en hver annar fingur hefur þrjár, þannig að heildarfjöldi fingurbein er 14.

Helstu liðir handarinnar eru úlnliðsliðurinn sem tengir hendina við forhandlegginn, metakarpófangleir (líklega kallaðir metakarpofalangi-liðir) sem tengja lófa við fingrana, og fingurliðir sem gera beygju og rétti fingra. Hver fingur hefur oftast proximal, middle (í nokkrum liðum) og distal lið, þegar hæg og nákvæm hreyfing eru nauðsynleg.

Taugakerfi og æðar tryggja skynjun og hreyfingu. Aðal taugastreymi til hendanna kemur frá median-nefi, ulnar-nefi og radial-nefi, sem stýra litlu vöðvakerfi og skyn á lófa- og fingrasvæði. Blóðflæði kemur frá radíal- og ulnar-slagæðum sem mynda palmar arc-aðlægt æðanet.

Notkun og virkni hendanna er grunnforsenda daglegra athafna eins og grípu, ritis, skrifa og fínsmíðisverkefna. Helstu sjúkdómar og áverkar tengdir hendunum eru tenniskemmdir, úlnliðsfjöld, carpal tunnel-sjúkdómur og sineinverkur, auk mekanísks álags sem geta valdið verkjum og skertri hreyfigetu.