Framtíðarverðsamningi

Framtíðarverðsamningi, eða *forward contract* á ensku, er samningur sem tveir hlutir samþykja að selja eða keyra ákveðna vörur eða gjaldmiðla á ákveðnum tíma í framtíðinni og á ákveðnum verði. Þessi samningar eru oft notaðir til að vernda viðskiptavinum gegn breytileika á markaðinum, svo sem breytingum á verðum eða vextir.

Framtíðarverðsamningar eru óformlegir samningar sem eru ekki notuð á formlegum verðbréfamarkaði, en þeir eru algengir á vörum og gjaldmiðlum sem ekki eru formlega handlaðir, t.d. íslenskum vörum eða valda. Þeir eru oft notaðir af fyrirtækjum til að tryggja sér ákveðin verð á inntaki eða úrsölum, eða til að vernda sig gegn breytileika á gjaldmiðlum.

Samningarnir eru oftast samþykktir á milli tveggja viðskiptavina, eins og framleiðanda og viðskiptavinum, og eru ekki handlaðir á opnu markaði. Þeir geta verið notaðir til að tryggja verð á ákveðnum tíma, en ekki til spekuleysis eða spekuleysis á markaðinum.

Framtíðarverðsamningarnir eru ekki formlega skráðir og geta því verið vandræðaverkir að stjórna ef ekki er samþykkt áður. Þeir eru ekki einkum notaðir í fjárfestingu, þar sem verðbréfamarkaðurinn er algengur fyrir þessa tækni.

Framtíðarverðsamningarnir eru oftast notaðir í landbúnaði, iðnaði og viðskiptum þar sem verðbreytileiki er mikilvæg ástæða fyrir að nota þessa tækni. Þeir geta einnig verið notaðir til að tryggja innflutning eða útflutning á ákveðnum verði, og þannig minnka riskið fyrir viðskiptavinum.

Samningarnir eru ekki formlega skráðir og geta því verið vandræðaverkir að stjórna ef ekki er samþykkt áður. Þeir eru ekki einkum notaðir í fjárfestingu, þar sem verðbréfamarkaðurinn er algengur fyrir þessa tækni.